Lustrumwintersportweekend VVU

Laatst gewijzigd:

Afgelopen donderdag, 2 januari 2020, gingen we met een groep van maar liefst 37 mensen op weg naar Les Deux Alpes. Het was dit jaar de tiende keer dat wij met de hele club op wintersportweekend gingen. Het werd een bijzonder geslaagde editie.

Traditioneel was er een busquiz georganiseerd. Bij afwezigheid van Jan Willem had Mart de quiz gemaakt. Hoewel de vragenserie begon met een rondje over Samson en Gert waren het toch de wijze mannen van de aanvoerderskamer die er met de winst vandoor gingen (de Jägermeister viel erg in de smaak, Mart!).

Daarna volgde de gebruikelijke busfilm, dit keer niet onderweg gekocht. Ondanks het feit dat de film, Once Upon a Time in Hollywood, de grote winnaar van de Golden Globes zou worden dit weekend, kwam hij niet helemaal uit de verf op een klein scherm. Desalniettemin ging de reis voorspoedig en waren we gevoelsmatig eerder dan ooit op onze plaats van bestemming, het Franse Les Deux Alpes.

Nadat we de skipassen hadden ontvangen en sommige van ons hun huurmateriaal opgehaald hadden konden we de pistes op. Les Deux Alpes is een redelijk uitgestrekt gebied, met een gletsjer op de top. Er was, kortom, voor iedereen voldoende uitdaging. Zelfs voor onze beginner Stef, die over het algemeen toch aardig uit de voeten kan in de bergen ;). Helaas was onze andere beginner door ziekte niet mee. Je staat al op de lijst voor volgend jaar, Boudewijn…

Aan het eind van de middag werd er geaprès skied (schrijf je dat zo?) in Les Deux Frères. De après ski was dusdanig gezellig dat hij in één vloeiende beweging overging in het eten om 20:30 uur. Dat was ook hard nodig op dat moment. De après-après ski was in de Prins van Oranje (ook wel het Paard van Oranje, de Koning van Oranje of de Prins van Lignac genoemd). De jarige Jorien heeft er in ieder geval van genoten. Omdat de nacht in de bus er toch wel aardig had ingehakt zijn de meeste mensen redelijk op tijd naar bed gegaan. Hetgeen niet gezegd kon worden voor de volgende avond…

De zaterdag begon wederom zonnig. De Duitstaligen noemen zulke omstandigheden in de bergen “kaiserwetter”, maar hoe dat in Frankrijk wordt genoemd is ons niet bekend geworden. Mooi zonnig weer in ieder geval, en iedereen op tijd voor het ontbijt in de twee broers. Speciale vermelding verdient hier nog de enige waterpolo chick in het gezelschap, Hiske (bij sommige bekend van de waterpolo clinic), die het op zaterdagochtend presteerde om (bijna) alle namen van de groep te weten, zelfs van de Majella (Remco en Suus), Switch (Tim) en Tovo (Vincent) mensen. Toch jammer dat ze Jurgen steeds vergat :).

En hoewel er nog halve afspraken waren om daar en daar voor de lunch af te spreken waaierde het gezelschap al snel uit over de twee alpen… om met de lunch elkaar toch weer tegen te komen. De après ski werd op zaterdag gevierd bij de Umbrellabar, die op enig moment volstroomde met jonge Britten (die na 10 minuten weer weg moesten om de bus te halen, maar toch was het gezellig). Bij de après ski werden er door ondergetekende wel enige opmerkingen geplaatst: fris gedoucht en omgekleed telt eigenlijk niet als après ski, jongelui, maar dit keer zie ik het door de vingers…
Tijdens het diner bij de zwei Bruder sprak Ernst Soethout, veurzitter extraordinair en vader van Eva, de organisatoren Loes, Mart, Jurgen en Wim S. kort toe. Zij kregen, als dank voor het organiseren, een cadeau welke was aangeboden door de plaatselijke dienstensector, gevuld met een drankje genaamd bier (best lekker spul). Daarna was de afterparty bij de Keizer van Oranje, waar de jarige Sanne om twaalf uur hartstochtelijk werd toegezongen (“adje voor de sfeer”).
Ter verhoging van de feestvreugde maakten daarna het duo peen en ui (aka Muts en Uli aka Daan en Roeland) hun internationale debuut op het podium van de prins. Het optreden was een eclatant succes, het was bijzonder om te zien hoe goed Daan de Amsterdamse tongval (met snik) van de heer Hazes sr. beheerst.  Hoewel de plaatselijke dienstensector de heren een contract wilde aanbieden om het gehele seizoen met hun zangkunsten te komen opleuken konden de heren zich daar niet in vinden. Wel was het optreden zo geslaagd dat het barpersoneel er na sluitingstijd direct de brui aan gaf om met ons naar de after-after party te gaan in de Ierse pub. Dit had naar verluid niets te maken met de warme banden die Remco had aangehaald met de Sunweb organisatie. Het feestje ging nog door tot in de later uurtjes…

En naar verluid was het duo peen en ui, vergezeld door Hitske en Femke,  zo in hun nopjes met de avond dat zij zelfs de plaatselijk politie-dienstensector dachten de weg te kunnen wijzen (nee, wij wonen wel hier-jullie zijn toch van Sunweb, dan wonen jullie daar-wat weten jullie daar nou van). Gelukkig kwam alles toch nog op zijn pootjes terecht zodat (bijna) iedereen op zondag op tijd was voor het ontbijt. En hulde voor Femke en Hiske, de last women standing #makeGertproud…

En na een dagje hard skiën (Femke tikte volgens eigen zeggen de 100 km per uur aan, maar wij denken dat ze de bluetooth van iemand anders had opgepikt, bijvoorbeeld van Loes) en nog een kleine cola op de gletsjer (vraag maar eens aan een erelid wat dat kost, jongens en meisjes) werd er om 17:00 uur verzameld bij de bus om weer terug te gaan naar Nederland. Met een kleine detour via Grenoble (waar de heer Stef C. ineens weer de weg (en het parcours) herkende en Nikki hierover kon vertellen,de busfilm “Yesterday” (aanrader trouwens) en nog een laatste stop bij de McDonalds gingen we nacht in….om rond 9:00 uur weer bij de ouwe vertrouwde Galgenwaard aan te komen.

Het was, wat ons betreft, een zeer geslaagde editie van dit lustrum skiweekend. En om de veurzitter te parafraseren, die weer een andere veurzitter parafraseerde: “ties was zie best VVU skiweekend ever”. Dank aan allen voor jullie gezelligheid!

Loes, Mart, Jurgen en Wim S.

Om te reageren op dit artikel dien je aangemeld te zijn