“Wat mag er allemaal wel niet?” vraagt VVU H1

Laatst gewijzigd:

Afgelopen zaterdag mochten we weer. Als een stel jonge pinken na een lange hete zomer vlogen we het veld weer op! We mochten het veld opbouwen van dames 1, die in ons voorprogramma zitten! We mochten weer bordjes klappen en knopjes van het elektronische telbord indrukken. Tijdens het tellen mochten we Roglic het geel zien verliezen, maar we mochten ook Dames 1 zien winnen van een yoghurtmerk uit St Anthonis.

Goed voorbeeld doet volgen, want wij mochten winnen van Rijswijk. Na terugkijken van de beelden begrijpen we alleen nog steeds niet waarom Rijswijk de eerste set mocht winnen. (25-27) De drie sets die daarop volgden (25-16, 25-23, 25-22) , mochten er zeker zijn! Strakke services werden afgewisseld met porno passes, sublieme setjes met krachtige klappen, geile glijers met bizarre blocks en we mochten zelfs genieten van tientallen toffe toeschouwers.

Eerder in deze story hadden we het over jonge pinken, dat mogen we wel even toelichten. Na vertrek van onze antenne, a.k.a. Wouter van Gelderen, is er niemand meer over van de oude garde die 5 jaar geleden het kampioenschap in de derde divisie verspeelden tegen Rijswijk 2. Dit heeft ongetwijfeld mogen bijdragen aan onze winst afgelopen zaterdag, weer een angstgegner minder! @Wouter nog bedankt voor je bijzonder staat van dienst de afgelopen 15 jaar in het eerste van VVU!

Vanwege een invasie uit het hoge noorden gaat de gemiddelde leeftijd naar beneden tot 28 jaar, maar door deze dolle Donitators stijgt het testosteron tot bizar hoge waarden. Als dit team net zo goed gaat volleyballen als lullen, dan mogen we ons nu alvast kampioen noemen.

Ondanks de laagste leeftijd sinds jaren bestaat ons team toch uit twee veertigers, bijna drie vaders, twee broertjes, een Ge(e)r(r)(i)t, een geëmancipeerde @Women_inc, een beursgenoteerde, een echte Vedett (IPA), een Italiaan en onze trouwe Eugène. Aan de zijlijn mogen we ook een nieuw oud gezicht verwelkomen, Richy WithoutAnyLand, die onze trouwe tweevoeter KL komt assisteren.

We hebben helaas wel afscheid moeten nemen van ons eeuwig talent Voost en NVC heren 1. De sterke verhalen van vorig jaar worden moeilijk te evenaren, maar we mogen in ieder geval weer ons best doen.

Kortom, wat mag er weer veel en wat kijken we uit naar komende zaterdag, want zondag reizen we pas af naar Mééls. Tijdens deze lange reis mogen we vast nadenken over de parel in het zuiden. Tot snel!

WhatsApp Image 2020 09 20 at 12.06.31

Om te reageren op dit artikel dien je aangemeld te zijn