Weblog 30 november 2014

Laatst gewijzigd:

Grenzen verleggen

 

Sinds dit seizoen mag ik meedoen met een team waarin jonge talenten samen optrekken met spelers die gepokt en gemazeld zijn in het volleybal. Het doel van dit opleidingsteam is dat jeugdspelers snel beter worden door het samenspelen en dat oudere spelers nodige joie de vivre ontwikkelen door het spelen met de jeugd.

Overigens zijn de oudjes nog relatief jong te noemen want behalve ondergetekende is er niemand die de 40 haalt. Dus eigenlijk bestaat het hele team uit jonkies, maar dat is een nuance die in de beleving van de jeugd mogelijk verloren gaat.

Onder leiding van Mathijs worden we onderwezen in de noodzakelijke techniek en trainen de oudjes hard om het tempo bij te houden. We beginnen de training met een blokje krachtoefeningen. Als aller-aller oudste van het team heb ik de taak gekregen om de intensiteit en duur van de krachtoefeningen aan te geven. Dat is een charmante oplossing om alle spelers bij dit onderdeel te betrekken, want toegegeven, krachttraining is niet favoriet voor veel ervaren spelers. We sluiten het blokje kracht af met een oefening die ‘de plank’ wordt genoemd. In het kort houdt het in dat je zo lang mogelijk je rug recht houdt, steunend op de tenen en ellebogen. Als een plank dus, af en toe onderbroken door het optillen van een arm en/of een been. Dit is een oefening die het maximale pleegt te vergen van kracht en uithoudingsvermogen. Ik voel standaard na 30 seconden de eerste pijntjes, na 45 seconden begin ik met aftellen en na 60 – max 75 seconden is het gedaan. Opvallend genoeg blijkt dat - nu ik zelf de duur van de oefening aangeef - het in mijn beleving na 60 seconden nog heel draaglijk is en dat na 2 minuutjes pas de eerste vermoeidheid komt. Buitengewoon merkwaardig fenomeen is dat. Zou het kunnen dat je vermoeidheid minder voelt als je zelf de regie hebt over de intensiteit en de duur van de inspanning? Ergo, zit vermoeidheid tussen de oren? Het antwoord ligt genuanceerder dan de vraag doet vermoeden, maar hier lijkt nog een wereld aan mogelijkheden beschikbaar voor trainer en sporter (1).

Anyway, als club blijven we ook grenzen verleggen en daarom zijn we genomineerd voor de VolleybalAward 2014. Stem vanaf 1 december op VV Utrecht op http://www.volleybal.tv/Awards.aspx. In 2015 gaan we door met grenzen verleggen: noteer alvast vrijdag 30 januari in je agenda!

(1) http://losseveter.nl/2013/12/18/wat-vermoeidheid-nu-precies-en-het-trainbaar/