VV Utrecht in St. Sorlin

Een wintersport met zon, sneeuw, sterke verhalen en nét genoeg chaos om hem onvergetelijk te maken — dit was VV Utrecht in St. Sorlin.

Donderdagmiddag 29 januari verzamelden we ons voor de jaarlijkse VV Utrecht‑skireis, inmiddels een mooie traditie waar we graag aan vasthouden! De file waarin we vrijwel direct belandden, daarentegen… laten we hopen dat die níet terugkomt in toekomstige edities. Gelukkig duurde het niet lang voordat de sfeer in de bus de vertraging ruimschoots compenseerde. Na de “dinerstop” was het tijd voor de busquiz – dit jaar met een onverwacht sensuele bijdrage van ons erelid Wim Steenland (je had erbij moeten zijn). Een subtiele whiskyproeverij hielp vervolgens om de gemoederen weer te bedaren.

Na een dappere poging om wat slaap te pakken, werden we enkele uren later in St. Sorlin (Les Sybelles) begroet met verse sneeuw. Precies genoeg voor de buschauffeurs om toch de sneeuwkettingen om te leggen, waardoor we iets langer moesten wachten. Maar dat wachten werd beloond: alsof de bergen ons wilden laten weten dat we welkom waren, trok het ’s middags volledig open.

Dit jaar bestond de groep uit 41 deelnemers, met een mooie mix van niveaus, stijlen en leeftijden: van het jongste seniorenlid tot en met de oudste, en van recreanten tot divisiespelers. Skiërs, snowboarders, kilometervreters, rustige afdalers – iedereen vond moeiteloos zijn eigen groepje op (en naast) de pistes. De Alpenfrisheid en heldere lucht zorgden ervoor dat het wintersportgevoel er al gauw helemaal in zat en de korte nacht snel vergeten was.

Na een mooie dag op de piste kon iedereen inchecken en genieten van een welverdiend drankje. Om 23:00 uur ging de hotelbar dicht en veel deelnemers lagen rond dat tijdstip al heerlijk in bed. Een kleine, dappere delegatie trok echter nog een deur verder, richting de karaokebar. De uitvoeringen daar zullen we voor de sfeer níet objectief evalueren, maar wat we wél kunnen zeggen: de inzet was fenomenaal (er bestaat beeld- en geluidsmateriaal, maar helaas… dat blijft in de archieven — je had erbij moeten zijn).

Zaterdag bleek een echt cadeau! Vooraf was bewolking en sneeuw voorspeld, maar we werden verrast met een strakblauwe lucht, zon die de pistes liet glinsteren en sneeuw waar je bijna zachtjes “dankjewel” tegen wilde fluisteren. De sfeer was ontspannen, vrolijk en energiek; de ideale combinatie voor een lange skidag waar je benen ’s avonds zachtjes protesteren, maar je hart vooral heel blij is.

’s Avonds trok een gemotiveerde groep richting de Yeti, want een wandeling van tientallen minuten bergop na een dag op de piste voelt altijd langer dan je vooraf denkt. Maar zoals ieder jaar maakte de gezelligheid binnen alles goed. En hoe laat je ook terug bent — de volgende ochtend is het gewoon weer wintersportdag.

Zondag begon opnieuw met mooi weer, maar de middag bracht wat wolken. Bij sommigen stond de Yeti‑wandeling nog duidelijk in de benen, en langzaam kreeg iedereen het besef dat het einde van het weekend naderde. Er werd nog volop geskied, maar de energie verschoof van “knallen” naar “nog even genieten”.

Het all‑inclusive hotel was precies wat we nodig hadden: goed eten, een fijne bar en bier, wijn en fris dat zonder vragen werd bijgeschonken. Het werd de centrale plek waar de verhalen van de dag steevast langer, leuker en soms nét iets dramatischer werden.

Na een rustig verlopen busreis waren we weer terug in Utrecht en kwam de VV Utrecht Skireis 2026 tot een einde: een weekend vol sfeer, sneeuw, subtiel georganiseerde chaos en vooral een geweldige groep mensen die het samen onvergetelijk maakte.

En het mooie is: volgend jaar doen we dit weer.
Of je nu meegaat voor de pistes, de gezelligheid, de quiz, de Yeti of omdat je benieuwd bent wat Wim volgend jaar weer gaat doen — zorg dat je erbij bent.